مهاجرت اقدامی بین المللی از سوی مردم یک کشور به کشور مقصد که در آن بومی محسوب نشده و یا شهروند آن جا نمی باشند، به منظور سکونت و اقامت در آن جا به ویژه اقامت دائم و شهروندی طبیعی، یا برای اشتغال به کار به عنوان کارگر مهاجر یا به طور موقت به عنوان کارگر خارجی است.

مهاجرت معمولاً به جابه جایی طولانی مدت اطلاق می شود و شامل گردشگران و بازدیدکنندگان موقتی و کوتاه مدت نمی شود؛ لیکن مهاجرت کوتاه و فصلی نیروی کار به عنوان شکلی از اشکال مهاجرت به حساب می آید.

مردم معمولاً به دو دلیل عمده تصمیم به مهاجرت می گیرند. دلیل اول را عوامل رانده شدن می توان نامید که دور شدن از شرایط نامساعدی است که در کشور محل زندگی و سکونت خود در آن به سر می برند و دلیل دوم می تواند شرایط و عوامل مثبت و امتیازات بیشتر کشور مقصد باشد که این دسته از عوامل را می توان عوامل جذب و کشش نامید.

به عنوان تأثیرات اقتصادی که مهاجرت می گذارد، تحقیقات و آمار نشان داده که مهاجرت هم به نفع کشور مهاجر فرست و هم به نفع کشور مهاجر پذیر می تواند باشد. به طور مثال کشوری که کمبود نیروی کار داشته، نیروی کار خود را از کشورهایی که نیروی کار مازاد داشته تأمین می نمایند که در این جا هر دو کشور از این اقدام منفعت کسب کرده اند. لذا این تصور که مهاجران اغلب مصرف کننده هستند و یا به زیان کشور پذیرنده می باشند تصوری غلط بوده چنانچه طبق آمار نیز مهاجران درآمد زایی بالایی نیز برای کشور پذیرنده تاکنون داشته اند.

مهاجرت از طرق متفاوتی از جمله موارد ذیل میسر است :

·        مهاجرت از طریق کار

·        مهاجرت از طریق پناهندگی ( مهاجرت از طریق پناهندگی جزو خدمات ما نمی باشد )

·        مهاجرت از طریق تحصیل

·        مهاجرت از طریق سرمایه گذاری

·        مهاجرت از طریق تولد

·        مهاجرت از طریق ازدواج

مطابق ماده ۱۳ اعلامیه بین‌ المللی حقوق بشر هیچ شهروندی نباید مانعی در رابطه با ترک کردن کشور خود داشته باشند. لذا نبود مانع مذکور به معنای آزادی کامل و بدون قانون پذیرش در سایر کشورها نمی باشد. چنانچه که هر فردی که در کشور متبوع خود ملزم به رعایت قوانینی است، بایستی برای ورود و زندگی در کشور دیگر قوانین آن کشور را پذیرفته و با آن مطابقت نماید. چنانچه نبودِ چنین قوانینی از لحاظ حقوقی مشکلات عدیده و غیر قابل جبرانی را به وجود خواهد آورد. مهاجرت بدون تأیید رسمی می‌تواند طبق قوانین مهاجرتی یک خلاف تلقی شود و حتی اگر آن به‌عنوان خلاف تعریف نشود، دولت‌ها معمولاً برای مهاجرت غیرقانونی بازداشت و حبس تعیین می‌کنند.

از آن جایی که هر کشور قوانین مهاجرتی خاص خود را ( البته منطبق با قوانین بین المللی مهاجرت ) دارا است، در صورتی که فرد بدون اطلاع و آگاهی کامل اقدام به مهاجرت نموده و ویزای او از طرف کشور پذیرنده رد شود اقدام های بعدی جهت مهاجرت و دریافت ویزای آن کشور و اغلب موارد برای سایر کشورها نیز به مراتب دشوارتر از قبل می گردد. بنابراین بهترین راه مهاجرت مشاوره با افراد متخصص در این زمینه می باشد.