مهاجرت به آمریکا

قانون مهاجرت ایالات متحده آمریکا پیچیده است و بسیاری از افراد در مواجهه با آن دچار سردرگمی می­شوند.
این مجموعه قوانین بر اساس اصول زیر بنا شده اند:

اتحاد خانواده ها، پذیرش مهاجران با مهارت­ های مفید برای اقتصاد آمریکا، محافظت از پناهندگان و ترویج تفاوت­ ها و گوناگونی.

در این مقاله از کارت سبز ، به اطلاعاتی خواهیم پرداخت که نشان می­ دهند ساختار قانونی مهاجرت به آمریکا چگونه طراحی شده و عمل می­کند.

بدنه قانونی حاکم بر سیاست­ های فعلی مهاجرت به آمریکا ، «قانون مهاجرت و تابعیت» یا INA نامیده می­شود. INA به ایالات متحده اجازه می­دهد تا هر سال از میان دسته­بندی­ های مختلف ویزا، بیش از 675000 ویزای دائم مهاجرتی اعطا کند. علاوه بر همه آن 675000 ویزا، INA هیچ محدودیتی برای پذیرش سالانه همسران، والدین و فرزندان زیر 21 سال شهروندان آمریکایی نگذاشته است. همچنین هر سال رییس جمهور آمریکا با مشورت کنگره تعداد پناهندگانی که از طریق روند اسکان مجدد پناهندگان در آمریکا پذیرفته خواهند شد، تعیین می­کند.

افراد با گرفتن ویزا و رفتن به آمریکا، اقامت دائم قانونی (LPR) دریافت می کنند.
در بعضی شرایط، افراد غیر شهروند از طریق روندی به نام « تطبیق وضعیت »، می توانند LPR دریافت کنند
افراد با اقامت دائم قانونی، اتباع بیگانه ­ای هستند که اجازه کار و زندگی به طور قانونی درآمریکا به آنها داده شده است.
آنها برای به­کارگیری در تقریبا همه مشاغل – البته مشاغلی که در آمریکا غیرقانونی نباشند – واجد شرایط هستند و می­توانند حتی در شرایط بیکاری در کشور به طور دائم زندگی کنند. این افراد می­توانند  بعد از 5 سال سکونت در آمریکا و در بعضی موقعیت­ ها پس از 3 سال، برای درخواست شهروندی آمریکا اقدام کنند. بدون گذراندن این مرحله، ارائه درخواست برای شهروندی آمریکا ممکن نیست.

ایالات متحده هر سال افراد غیرشهروند بسیاری را به طور موقت می پذیرد. اینگونه ویزاهای غیر­ مهاجرتی به توریست­ ها، دانشجویان خارجی و کارگران موقتی داده می­شود تا بتوانند چند سال در آمریکا ساکن شوند. این ویزای غیر مهاجرتی بر خلاف ویزاهای اشتغال که با توجه به ظرفیت سالانه اعطا می­شوند، محدودیت تعداد ندارد و به هر فرد واجد شرایط داده می­شود.

مهاجرت به آمریکا - خویشاوندی

مهاجرت به آمریکا – خویشاوندی

1- مهاجرت به آمریکا از طریق خویشاوندان :

اتحاد خانواده ­ها یک اصل مهم حاکم بر سیاست مهاجرتی آمریکا است. مهاجرت خویشاوندی به شهروندان و ساکنان دائم قانونی در آمریکا اجازه می­دهد تا اعضای خانواده شان را به آمریکا بیاورند. مهاجران خویشاوندی یا به عنوان بستگان درجه یک شهروندان آمریکایی و یا از طریق سیستم ترجیح خانوداه پذیرفته می شوند.

درخواست کنندگان برای دسته بستگان درجه یک باید واجد استانداردهای سنی و اقتصادی لازم باشند. بستگان درجه یک یعنی:

  • همسر شهروند آمریکایی
  • فرزندان زیر 21 سال و مجرد شهروندان آمریکایی
  • پدر و مادر شهروندان آمریکایی. درخواست­ کننده برای اخذ ویزای والدین خود باید حداقل 21 سال داشته باشد.

صدور ویزا از طریق سیستم ترجیح خانواده هر سال به تعداد محدودی ممکن است و افراد خواهان مهاجرت و بستگان آمریکایی آنها باید واجد شرایط لازم باشند. سیستم ترجیح شامل این افراد می­شود:

  • فرزندان بزرگ سال مجرد و متاهل و خواهر و برادر شهروندان آمریکایی. درخواست­کننده برای اخذ ویزای خواهر و برادر خود باید حداقل 21 ال داشته باشد.
  • همسر و فرزندان مجرد خردسال یا بزرگ­سال افراد ساکن در آمریکا ( LPR )

کنگره آمریکا به منظور حفظ تعادل تعداد کل مهاجران خویشاوندی ، سیستم پیچیده­ ای را برای تعیین تعداد ویزاهای قابل صدور در هر سال ایجاد کرده است.
این تعداد از 480000 نفر شروع شده و با کاستن تعداد ویزاهای صادر شده برای بستگان درجه یک در سال گذشته و تعداد افراد دارای اجازه ویژه ورود به ایالات متحده (parole)، تعیین می­شود.

تعداد ویزاهای سیستم اولویت که در سال قبل استفاده نشده ­اند نیز به این تعداد اضافه می­شود تا ظرفیت صدور ویزا از طریق سیستم اولویت مشخص شود.
طبق قانون تعداد ویزاهای خویشاوندی صادر شده از طریق سیستم اولویت نباید کمتر از 226000 باشد.
تعداد ویزاهای بستگان درجه یک در هر سال معمولا بیش از 250000 است و در مجموع تعداد ویزاهای خویشاوندی از 480000 در سال بیشتر می­شود.

در سال مالی 2017 از کل دریافت کنندگان اقامت دائم،  66 درصد متعلق به مهاجران خویشاوندی بود.

 

جدول 1: سیستم مهاجرت خانوادگی

دسته اسپانسر امریکایی نوع رابطه محدودیت تعدادی
بستگان درجه یک شهروند امریکایی بزرگ سال همسر، فرزند خردسال مجرد و والدین بدون محدودیت
تخصیص اولویت
1 شهروند آمریکا فرزندان بزرگ سال مجرد 23,400*
2A مقیم دائم همسر و فرزندان خردسال 87,900
2B مقیم دائم فرزندان بزرگ سال مجرد 26,300
3 شهروند آمریکا فرزندان بزرگ سال متاهل 23,400**
4 شهروند آمریکا خواهر و برادر 65,000***
به علاوه همه ویزاهای استفاده نشده از اولویت چهارم*
به علاوه همه ویزاهای استفاده نشده از اولویت های اول و دوم**
به علاوه همه ویزاهای استفاده نشده از همه اولویت ها***
تخصیص اولویت خانواده در سطح جهانی: 480000 ویزا به غیر از ویزاهای صادر شده برای بستگان درجه یک و افراد دارای اجازه ویژه، به علاوه ویزاهای صادر شده برای اشتغال.

حداقل تعداد برای دسته­ های اولویتی: 226,000

مرجع: William A. Kandel, Permanent Legal Migration to the United States, (CRS Report No. R42866) (Washington, DC: Congressional Research Service, 2014)

 

برای اخذ ویزای خویشاوندی لازم است یک شهروندی آمریکایی و یا یک اسپانسر مقیم دائم در آمریکا برای یک خویشاوند در خواست دهد، مشروعیت رابطه خود با او را اثبات کند، حداقل­ های مالی را برآورده کند و متعهد شود که مسئول مالی اعضای خانواده­اش از زمان رسیدن به آمریکا و یا تطبیق با وضعیت اقامت دائم در آمریکا  (LPR) خواهد بود. از طرف دیگر، خویشاوند خواهان مهاجرت هم باید الزامات مشخصی مثل انجام آزمایش های پزشکی و واکسیناسیون و ارائه سوابق مهاجرت یا ارتکاب جرم را برای اخذ ویزا برآورده کند و همچنین نشان دهد که برای تامین معاش خود وابسته به دولت نخواهد بود.

همسران و فرزندانی که مهاجر اصلی را همراهی یا دنبال می کنند یعنی کسانی که از سوی یک مقیم دائم و یا یک شهروند آمریکایی حمای می­شوند به عنوان مهاجران فرعی شناخت خواهند شد. تعداد این مهاجران نیز با توجه به ظرفیت­ های ذکر شده در جدول بالا محاسبه می­شود.
یعنی بسیاری از ظرفیت ­های اختصاص ویزا در این دسته توسط همسران و فرزندان استفاده می­شود.
برای مثال در سال مالی 2017، 65649 نفر در دسته «خواهر و برادر» شهروندان آمریکای پذیرفته شده اند اما تنها 22611 نفر از آنها واقعا خواهران و برادران شهروندان آمریکایی و باقی آنها در واقع همسر و فرزندان خواهران و برادران شهروندان آمریکایی بودند.

2- مهاجرت به آمریکا از طریق روش کاری :

ایالات متحده آمریکا راه­ های زیادی برای مهاجرت دائم یا موقت افراد با مهارت های ارزشمند به این کشور فراهم کرده است.

 

طبقه ­بندی ویزاهای موقت

این طبقه ب­ندی به کارفرما اجازه می­دهد تا اتباع خارجی را در مشاغل خاص و برای مدت محدود دعوت و استخدام کند. بیشتر کارگران موقت تنها مجاز به کار برای همان کارفرمایی هستند که آنها را دعوت و استخدام کرده و توانایی محدودی برای تغییر شغل دارند. برای این کارگران بیش از 20 نوع ویزا وجود دارد :ویزای L-1 برای انتقالی­ های درون شرکتی، ویزای P برای ورزشکاران و افراد با مهارت­ های خاص، ویزای R-1 برای کارکنان مذهبی، ویزای A برای کارمندان دیپلماتیک، ویزای O-1 برای کارگران با مهار­ت­ های خارق العاده و نهایتا ویزاهای متنوع H برای کارگران از ساده تا بسیار ماهر.

طبقه ­بندی این ویزاها بر اساس الزامات مورد نیاز، مدت زمان کار، اجازه برای همراهی بستگان کارگر و دیگر عوامل صورت گرفته است. در بیشتر موارد کارگران باید در صورت انقضای مهلت و یا خاتمه یافتن شغل خود خاک آمریکا را ترک کنند. البته بسته به نوع شغل و ملیت کارگر، کارفرما می­تواند برای اشتغال دائم اسپانسر کارگر شود. با این حال کارگر مجبور نیست برای حمایت شدن از جانب کارفرما برای او کار کند. او می­تواند هم زمان با زندگی و کار در آمریکا و با توجه به وضعیت فعلی غیرمهاجر خود و همچنین نوع مهاجرت مطلوبش برای اخذ اقامت دائم آمریکا اقدام کند.

 

مهاجرت دائم

ظرفیت کلی برای مهاجرت شغلی دائم به آمریکا 140000 نفر در هر سال است. این تعداد شامل مهاجران به علاوه همسر و فرزندان خردسال و مجرد آنها است و به این ترتیب تعداد واقعی مهاجران شغلی در هر سال کمتر از 140000 نفر است. این تعداد ویزا در 5 دسته اولویت بندی می­شود؛ جزئیات آن در جدول 2 ذکر شده است. برای بعضی این دسته­ ها، کارفرما موظف است ابتدا بازار کار آمریکا را با توجه به شرایط مقرر شده توسط وزارت کار بسنجد و وزیر کار نیز باید تایید کند که درخواست­ کننده پیش از ارائه درخواست خود به بخش خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده آمریکا ( USCIS) الزمات مشخصی را دارا بوده است.

در برخی موارد اسپانسر(کارفرما) می تواند از همان ابتدا درخواست خود را به USCIS ارائه کند و یا شخص خواهان مهاجرت خود شخصا درخواست دهد. در آخرین مرحله شخص متقاضی برای دریافت ویزای مهاجرت و یا تطبیق وضعیت به اقامت دائم قانونی به کنسولگری یا سفارت ایالات متحده درخواست می­دهد. در مرحله پردازش کنسولی، درخواست ویزای مهاجرت نمی تواند تا پیش از تایید بخش USCIS  ثبت شود. زمان لازم برای اخذ تطبیق وضعیت بسته به فوریت صدور آن ویزا است.

در سال 2017 از میان تمام ساکنان جدید آمریکا، 12 درصد متعلق به مهاجران شغلی بود.

 

جدول 2: سیستم اولویت مهاجرت شغلی دائم

دسته اولویت مشمولیت محدودیت تعدادی سالیانه
1 افرادی با مهارت¬های خاص در هنر، علم، تحصیل، تجارت و ورزش، استادان و محققان برجسته، مدیران چند ملیتی 40000*
2 افراد با درجه پیشرفته در یک حرفه یا مهارت و افراد با توانایی های استثنایی در هنر و ورزش و تجارت 40040**
3 کارگران ماهر با حداقل دو سال تجربه و آموزش، افراد حرفه¬ای و دارای مدرک دانشگاهی، دیگر کارگران ساده غیرموقت و غیرفصلی 4,040***
دیگر کارگران ساده به 5000 نفر محدود شده اند
4 کارکنان مذهبی، کارمندان پست¬های خدمات خارجی امریکا، کارمندان پیشین دولت امریکا و دیگر گروه¬های اتباع خارجی 9940
5 افرادی که از 500000 تا 1 میلیون دلار برای ایجاد حداقل 10 شغل تمام وقت سرمایه¬گذاری می¬کنند. برای درخواست¬های پس از 21 نوامبر 2019 میزان سرمایه-گذاری به 900000 تا 1 میلیون دلار افزایش یافته است. 9940
به علاوه ویزاهای استفاده نشده از اولویت های چهارم و پنجم*
به علاوه ویزاهای استفاده نشده از اولویت اول**
به علاوه ویزاهای استفاده نشده از اولویت های اول و دوم ***
مهاجرت شغلی در طح جهانی: 140000 مهاجر اصلی و وابستگان آنها
مرجع: Kandel, William A. Kandel, Permanent Legal Migration to the United States, (CRS Report No. R42866) (Washington, DC: Congressional Research Service R42866, October 29, 2014)

 

3- سقف تعدادی برای کشورها

قانون مهاجرت یا تابعیت آمریکا علاوه بر مشخص کردن تعداد ویزاها برای هر دسته، محدودیتی برای تعداد مهاجران به آمریکا از هر کشور نیز اعمال کرده است. در حال حاضر هیچ گروه مهاجرتی چه خویشاوندی و چه شغلی از هر کشور نمی­تواند بیشتر از 7 درصد کل تعداد مهاجران به آمریکا در هر سال باشد. این محدودیت برای کنترل الگوی مهاجرتی به آمریکا و جلوگیری از مصادره آن توسط یک گروه خاص وضع شده و به معنای آن نیست که تعداد مهاجران از هر کشور باید حتما به 7 درصد کل برسد.

مهاجرت به آمریکا - پناهندگی

مهاجرت به آمریکا – پناهندگی

4- پناه جویان و متقاضیان پناهندگی

محافظت از پناه­جویان، متقاضیان پناهندگی و دیگر گروه­ های آسیب­ پذیر

برای پذیرش قانونی افرادی که از آزار و شکنجه فرار کرده ­اند و یا به خاطر خطر جانی و یا دیگر شرایط غیر عادی نمی­توانند به وطن خود بازگردند، چندین روش وجود دارد.

پناهنده­ ها کسانی هستند که از بازگشت به وطن به علت «ترس موجه از شکنجه و آزار» به خاطر نژاد، عضویت در یک گروه اجتماعی خاص، عقاید سیاسی، مذهب و یا ریشه های قومی ناتوانند و به همین دلیل پذیرش قانونی دریافت کرده­ اند. این دسته از افراد خارج از آمریکا و معمولا از یک «کشور گذار» برای پذیرش اقدام می­کنند. فرآیند پذیرش پناهندگی بسته به عوامل بسیاری آغاز می­شود. به طور مثال درجه خطری که افراد با آن مواجه هستند، عضویت در گروه­ هایی که مورد توجه ویژه رییس جمهور و کنگره آمریکا هستند و سکونت اعضای خانواده آنها در آمریکا از این عوامل هستند.

رییس جمهور هر سال با مشورت کنگره سقف تعدادی پناهندگان و محدودیت تعداد برای هر منطقه از دنیا را تعیین می­کند.پس از 11 سپتامبر 2001 تعداد پناهندگان به آمریکا به شدت کاهش یافت. با وضع قوانین امنیتی جدید توسط جرج بوش این تعداد به وضعیت قبل بازگشت و در دوره باراک اوباما افزایش پیدا کرد. با روی کار آمدن دونالد ترامپ، سقف تعداد پناهندگان از 110000 نفر در سال 2017 تا 45000 نفر در سال 2018  و 30000 نفر در سال 2019 کاهش یافت.

از سال 2017 تعداد پذیرش­ های پناهندگی تا کمتر از 50 درصد سقف تعدادی سالانه رسید و در سال 2018 کمترین تعداد پناهندگان از زمان آغاز به کار سیستم پناهندگی در دهه 80 میلادی ثبت شد. در سپتامبر 2019 رییس جمهور آمریکا ظرفیت سال 2020 برای پذیرش پناهندگان را 18000 نفر اعلام کرد.

تعداد پناهندگان از هر منطقه دنیا در سال 2019 در جدول 3 ذکر شده است.

 

جدول 3: تعداد پناهندگان در ال 2016

آفریقا 11,000
آسیای شرقی 4,000
اروپا و آسیای میانه 3,000
آمریکای لاتین و کارائیب 3,000
جنوب شرقی آسیا 9,000
بدون مجوز نامشخص
جمع کل 30,000
مرجع: ( Refugee Admissions and Resettlement Policy, (Washington, DC: Congressional Research Service, December 18 2018)

 

پذیرش به عنوان متقاضی پناهندگی برای افرادی امکان پذیر است که از قبل در آمریکا حضور داشته و بنا بر 5 دسته گفته شده در بالا، تقاضای پناهندگی دارند. آن ها می­توانند در بدو ورود به آمریکا و در محل ورود برای پناهندگی اقدام کنند. در غیر این صورت تا یک سال از زمان رسیدن به خاک آمریکا برای این کار زمان خواهند داشت. هیچ محدودیتی برای تعداد و یا دسته خاصی از متقاضیان پناهندگی وجود ندارد. 26568 نفر در سال 2017 از این طریق به آمریکا پناهنده شده ­اند.

پناهندگان و متقاضیان پناهندگی پس از یک سال از پذیرش پناهندگی می­توانند اقامت دائم قانونی دریافت کنند.

5- مهاجرت به آمریکا از طریق لاتاری :

ویزای مهاجرتی گوناگونی یا لاتاری در دهه 90 برای مهاجران از کشورهایی که کمترین نرخ مهاجرت به آمریکا را دارند توسط قانون مهاجرت و تابعیت ایجاد شد. هر سال 55000 ویزا به طور تصادفی به اتباع کشورهایی با کمتر 50000 مهاجر به آمریکا در 5 سال گذشته اختصاص می یابد. از این تعداد، بیش از 5000 ویزا در اختیار قانون کمک به آمریکای مرکزی و نیکاراگوئه قرار می­گیرد. بنابراین تعداد واقعی ویزاهای لاتاری 50000 در هر سال است. وزارت امور خارجه آمریکا برای سال 2020 در نظر دارد تا این 5000 ویزا نیز در اختیار برنامه ویزای لاتاری قرار بگیرد.

اگرچه برنامه ویزای گوناگونی یا لاتاری در اصل برای مهاجرت از ایرلند  در نظر گرفته شده بود ) در 3 سال آغازین این برنامه دست کم 40 درصد از ویزاها به مهاجران ایرلندی اختصاص یافته بود)، حالا این برنامه برای بسیاری از افراد تنها راه گرفتن گرین کارت آمریکا است.

برای اقدام به گرفتن ویزای گوناگونی فرد باید دارای دیپلم دبیرستان باشد و یا در 5 سال گذشته دست کم 2 سال تجربه کار در شغلی را داشته باشد که به حداقل 2 سال آموزش و تجربه نیاز دارد. همسر و فرزندان مجرد خردسال متقاضی اصلی نیز می­توانند به عنوان مهاجر فرعی وارد آمریکا شوند. قرعه کشی به صورت کامپیوتری انجام می­شود و برندگان را انتخاب می­کند. ویزاها میان 6 منطقه جغرافیایی توزیع می­شود و مناطق با کمترین نرخ مهاجرت به آمریکا بیشترین تعداد ویزا را دریافت می­کنند. به کشورهایی با بیشتر از 50000 مهاجر به آمریکا در 5 سال گذشته ویزا تعلق نمی­گیرد.

تنها اتباع کشورهای مجاز به شرکت در لاتاری می­توانند برای این ویزا نام نویسی کنند. بیشترین شانس برای برنده شدن متعلق به افریقا و شرق اروپا است.

 

شما میتوانید از طریق لینک زیر نسبت به ثبت نام لاتاری اقدام بفرمایید.

 

ثبت نام لاتاری

کمک های بشردوستانه

کمک های بشردوستانه

6- اشکال دیگر کمک های بشردوستانه

وضعیت حفاظت شده موقت (TPS) به افردی تعلق می­گیرد که در خاک آمریکا هستند اما به خاطر بلایای طبیعی، شرایط غیرعادی موقتی و یا درگیری مسلحانه مداوم نمی­توانند به کشور خود برگردند. TPS به مدت 6، 12 و یا 18 ماه به کشورها اعطا می­شود و در صورت ماندگاری شرایط ناامن می­تواند تمدید شود اما این وضعیت لزوما به اقامت دائم (LPR) و یا دیگر اشکال مهاجرت تبدیل نخواهد شد.

عزیمت اجباری معوق (DED) از اخراج افرادی که کشورشان بی ثبات است و به همین علت ناتوان از بازگشت به کشور هستند، جلوگیری می­کند. بر خلاف TPS که از سوی اساسنامه مجاز شناخته شده، عزیمت اجباری معوق در اختیار قوه مجریه است. این وضعیت نیز مانند TPS لزوما به اقامت دائم (LPR) و یا دیگر اشکال مهاجرت تبدیل نخواهد شد.

اقدام معوق برای کودکان (DACA) در سال 2012 در مورد افرادی که در سنی کمتر از 16 سال به آمریکا آورده و از 15 ژوئن سال 2007 در آمریکا ساکن شده اند تصویب شد. طبق (DACA) این افراد اجازه داشتند به مدت حداقل دو سال برای کار قانونی در آمریکا زندگی کنند و از دبیرستان یا کالج فارغ­التحصیل شوند و یا مدرک معادل دریافت کنند و از ارتکاب جرم دور بمانند. (DACA) به هیچ عنوان به وضعیت دائم قانونی تبدیل نمی­شود و هر دو سال نیاز به تمدید دارد. دونالد ترامپ در سال 2017 این قانون را لغو کرد اما بر اساس حکم یکی از دادگاه ها افرادی که پیش از لغو (DACA) مشمول آن شدند می­توانند اجازه کار خود را تجدید کنند و از آمریکا اخراج نشوند.

برخی افراد می­توانند از طریق اجازه ویژه ورود به ایالات متحده (parole) به آمریکا وارد شوند اما به عنوان پناهنده شناخته نمی­شوند و قادر از به مهاجرت از طرق مختلف نخواهند بود. این افراد بنا به شرایط فوری بشردوستانه و یا منافع عمومی پذیرفته می­شوند.

مهاجرت به آمریکا - شهروندی ایالات متحده

مهاجرت به آمریکا – شهروندی ایالات متحده

7- شهروندی ایالات متحده

برای پذیرش تابعیت آمریکا فرد باید وضعیت اقامت دائم یا همان گرین کارت را برای حداقل 5  سال ( و یا 3 سال در صورت داشتن گرین کارت از طریق همسر یا برنامه اقدام برای خشونت علیه زنان، VAWA) داشته باشد.استثناهایی برای شهروندی آمریکا وجود دارد اما برای اعضای ارتش آمریکا یا کسانی که در زمان جنگ به ارتش خدمت کرده اند، اعمال نمی­شود. افراد برای گرفتن شهروندی باید دست کم 18 سال داشته باشند، اقامت مداوم و صلاحیت اخلاقی خود را نشان دهند، آزمون زبان و تاریخ آمریکا و تعلیمات مدنی را با موفقیت پشت سر بگذارند و هزینه درخواست را بپردازند.